25 października został skierowany na leczenie szpitalne, a 21 grudnia 1915 roku został zwolniony z Legionów Polskich. 29 marca 1916 roku został reaktywowany. Latem 1917 roku, po kryzysie przysięgowym, wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej.
1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w 1 dywizjonie taborów. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 55. lokatą w korpusie oficerów taborowych, a jego oddziałem macierzystym był 3 dywizjon taborów. W 1923 roku był oficerem 8 dywizjonu taborów w Toruniu. 16 listopada tego roku został odkomenderowany do Powiatowej Komendy Uzupełnień Kościerzyna na okres trzech miesięcy. W kwietniu 1924 roku został przeniesiony do PKU Kościerzyna na stanowisko I referenta. Pełniąc służbę w Kościerzynie pozostawał oficerem nadetatowym 8 dywizjonu taborów w Toruniu, a od 1 października 1925 roku oficerem czasowo przydzielonym do kadry oficerów taborowych. W lutym 1926 roku został przeniesiony z PKU Kościerzyna do PKU Lubicz na stanowisko kierownika I referatu. W styczniu 1927 roku, po likwidacji PKU Lubicz, został przeniesiony do Oddziału Ogólnego Sztabu Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu na stanowisko referenta. W grudniu 1929 roku został przeniesiony z DOK VIII do kadry 8 szwadronu taborów w Toruniu na stanowisko komendanta kadry.