W tym samym roku został powołany Komitet Wykonawczy Budowy Kościoła w Przeźmierowie. Pod koniec 1937 roku została ostatecznie sfinalizowana sprawa przekazania gruntu o powierzchni 11 680 m kw. na rzecz kościoła. Budowali go sami mieszkańcy przy wydatnym dofinansowaniu dziedzica Kawczyńskiego, właściciela sąsiedniego majątku Baranowo, który sam będąc kalwinem, dał na budowę kościoła w Przeźmierowie 8.000 zł. Ostatecznie zbudowano tzw. dom katolicki; poświęcenia dokonał 8 grudnia 1938 roku bp Walenty Dymek, który przybył do Przeźmierowa w barwnej asyście okolicznych gospodarzy, ubranych w krakowskie stroje. Mimo szesnastu stopni mrozu nie zabrakło żadnego mieszkańca.
W czasie wojny kościół zamknięto; został wykorzystany przez Niemców jako magazyn. W 1947 r. grono parafian wystosowało prośbę do władz kościelnych o nadanie kościołowi w Przeźmierowie osobowości prawnej i erygowanie parafii. Niestety, ze względu na małą ilość wiernych odmówiono tejże prośbie. Ale – niezrażeni kolejnymi odmowami mieszkańcy Przeźmierowa – w 1954 roku ponowili starania o powstanie parafii w Przeźmierowie;