W latach trzydziestych XX wieku kłopoty finansowe teatru doprowadziły do interwencji państwa. Dekretem z 13 sierpnia 1936 Opéra-Comique została połączona z théâtre national de l’Opéra, dla stworzenia Réunion des théâtres lyriques nationaux (RTLN) pod zarządem Jacques’a Rouché. 14 stycznia 1939 nowa struktura stała się dobrem publicznym i została umieszczona pod egidą ministra edukacji narodowej.
Po zamknięciu w 1971 roku Opéra-Comique podjęła swą działalność 30 listopada 1972, aby stać się w latach 1974–1978 miejscem kształcenia młodych śpiewaków pod nazwą Opéra-Studio. La Réunion des théâtres lyriques nationaux została oficjalnie rozwiązana 7 lutego 1978, a Opéra-Comique włączono w nową strukturę: le Théâtre national de l'Opéra. Scena Favart stała się od tego czasu drugą salą teatralną Opery Francuskiej.
Bibliografia Émile Campardon, Les Spectacles de la foire (2 vol.), Berger-Levrault, Paris, 1877. Stéphane Wolff, Un demi-siècle d'Opéra-Comique (1900-1950), éd. André Bonne, Paris, 1953. Raphaëlle Legrand, Nicole Wild, Regards sur l'Opéra-Comique : Trois siècles de vie théâtrale, coll.