Epidemiologia Apiognomonia errabunda może przetrwać zimę w trzech różnych formach. W regionach o klimacie zimniejszym zimuje w postaci anamorfy na gałązkach i pąkach drzewa oraz w postaci teleomorfy na opadłych liściach, w krajach śródziemnomorskich o łagodnych zimach zimuje również grzybnia na liściach, pąkach i gałązkach.
Na opadłych liściach powstają perytecja, w których płciowo wytwarzane są zarodniki zwane askosporami. Roznoszone przez wiatr dokonują infekcji pierwotnej. Na plamach w obrębie porażonych przez patogena obszarach liścia wytwarzane są bezpłciowo zarodniki konidialne, które rozprzestrzeniają chorobę dokonując infekcji wtórnych. Liczba wytwarzanych konidiów jest ogromna. W odległości 10 m od porażonych miejsc stwierdzono występowanie 49 300 zarodników w m³ powietrza, a w odległości 1 km 2400 /m³.
Ochrona Stosuje się ją tylko w szkółkach drzew liściastych i w młodych nasadzeniach. Profilaktyka polega na wygrabywaniu i paleniu opadłych liści. Przy pojawieniu się pierwszych objawów choroby można rozpocząć opryskiwania roślin fungicydami. Kontynuuje się je w zależności od potrzeby. Duże nadzieje wiąże się z wyhodowaniem poprzez selekcję kultywarów odpornych na chorobę.
Przypisy
Kategoria:Choroby drzew i krzewów leśnych Kategoria:Grzybowe choroby roślin