Rok później, ponownie we współpracy z Doroninem, skonstruował samochód Estonia-MADI-03, którym zdobył trzecie z rzędu wicemistrzostwo Formuły Easter; w Pucharze Pokoju i Przyjaźni natomiast był siódmy.
W 1983 roku Lindgren zdobył mistrzostwo Formuły Easter, wicemistrzostwo Pucharu Pokoju i Przyjaźni oraz siódme miejsce w finale VIII Letniej Spartakiady Narodów ZSRR. W 1986 roku zajął czwarte miejsce w finale IX Letniej Spartakiady, a pod koniec roku zmienił samochód na Estonię 21M. W 1987 roku zdobył nim ósme miejsce w Formule Easter. W 1988 roku był szósty, a w roku 1989 – trzeci. W 1990 roku zadebiutował w mistrzostwach Polski i Czechosłowacji. W 1991 roku zdobył wicemistrzostwo Formuły Easter.
Po rozpadzie ZSRR kontynuował ściganie się. W 1998 roku zdobył Puchar ASPAS.
Przypisy
Kategoria:Radzieccy kierowcy Sowieckiej Formuły 3 Kategoria:Radzieccy kierowcy Pucharu Pokoju i Przyjaźni Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie Kategoria:Urodzeni w 1935 Kategoria:Zmarli w 2020 Kategoria:Kierowcy Wyścigowych Samochodowych Mistrzostw Polski Kategoria:Radzieccy kierowcy Formuły Easter Kategoria:Radzieccy kierowcy Formuły Mondial Kategoria:Radzieccy kierowcy Sowieckiej Formuły 4 Kategoria:Kierowcy Ukraińskiej Formuły 1600 Kategoria:Rosyjscy kierowcy Rosyjskiej Formuły 1600