Po wojnie bałkańskiej służył w Ministerstwie Marynarki, planując budowę nowych okrętów. Miał być dowódcą budowanego w Wielkiej Brytanii nowoczesnego pancernika „Sultan Osman I”, lecz został on ostatecznie zarekwirowany przez rząd brytyjski po wybuchu wojny. Podczas I wojny światowej brał udział w misjach politycznych, między innymi próbując wciągnąć Persję do wojny po stronie państw centralnych. Pod koniec wojny, od 14 września do 23 listopada 1918 roku był ministrem marynarki i w tej roli podpisał ze strony tureckiej 30 października rozejm w Mudros, kończący działania wojenne z państwami ententy. Poparł następnie Mustafę Kemala Atatürka.
Od 12 lipca 1922 roku do 4 sierpnia 1923 roku był premierem Turcji. W późniejszym okresie udał się za granicę na skutek rozbieżności z Atatürkiem, skąd powrócił do Turcji w lipcu 1935 roku. W 1935 roku, na skutek nowej ustawy o nazwiskach, przyjął nazwisko Rauf Orbay. W październiku 1939 roku został posłem do parlamentu.
Przypisy
Bibliografia Rauf Orbay
Kategoria:Wojskowi Imperium Osmańskiego Kategoria:Ambasadorowie Turcji w Wielkiej Brytanii Kategoria:Premierzy Turcji Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Zmarli w 1964 Kategoria:Ludzie urodzeni w Stambule Kategoria:Oficerowie marynarki Kategoria:Tureccy ministrowie Kategoria:Działacze Komitetu Jedności i Postępu