Grzybnia patogenu jest zanurzona w tkankach rośliny. Strzępki hialinowe, septowane, słabo rozgałęzione. Konidiofory w małych lub dość licznych pakietach. Luźno, gęsto lub bardzo gęsto wyrastają z tkanek rośliny na zewnątrz poprzez aparaty szparkowe. Są wyprostowane, niemal cylindryczne, proste lub nieco faliste, rzadko rozgałęzione. Mają rozmiar 10–85 × (1,5–) 2,5–6 (–7) μm, są hialinowe, gładkie, bez przegród lub słabo septowane. Po oderwaniu się zarodników pozostają ciemniejsze blizny. Konidia tworzą się pojedynczo, rzadko w łańcuszkach. Mają kształt elipsoidalny, jajowaty lub cylindryczny i rozmiary (6–) 8–35 (–40) × (2–) 3–7 (–10,5) μm. Są hialinowe, o powierzchni gładkiej lub delikatnie chropowatej. Zawierają zagęszczoną, nieco ciemniejszą cytoplazmę.
Występowanie i siedlisko Odnotowano występowanie w Ameryce Północnej, Europie, Azji i Nowej Zelandii. W polskiej literaturze mykologicznej podano kilkadziesiąt opisów występowania tego fitopatogenu na pokrzywie zwyczajnej i pokrzywie żegawce na terenie całej Polski.
Przypisy
Kategoria:Mycosphaerellaceae Kategoria:Mykobiota Polski