W tym czasie przeżył także nieszczęśliwą historię osobistą: w 1912 roku zawarł zaaranżowane małżeństwo z niekochaną przez siebie kobietą, z którą rozwiódł się po 5 miesiącach, gdy tylko zmarł jego ojciec. Niedługo potem ożenił się powtórnie z gejszą, która jednak rychło go porzuciła.
Jako przedstawiciel tzw. szkoły estetycznej Kafū Nagai w swojej twórczości często poruszał wątek nostalgii za bezpowrotnie minionymi czasami epoki Edo. Prowadził życie raczej ekscentryczne. Swój dom nazwał Henkikan, czyli Domem Ekscentrycznym. Zasłynął zwłaszcza umieszczonymi na kartach swoich powieści obrazami tokijskich dzielnic rozkoszy przełomu XIX i XX wieku. Jest autorem takich powieści, jak: Udekurabe (Rywalizacja, 1916–1917), Okamezasa (1918), Ame shōshō (1922), Tsuyu no atosaki (Pora deszczowa, 1931), Bokutō kidan (Dziwne opowieści znad rzeki Sumidy, 1937). W 1952 roku został odznaczony Orderem Kultury.
Przypisy
Kategoria:Japońscy pisarze Kategoria:Odznaczeni Orderem Kultury Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Keiō Kategoria:Ludzie urodzeni w Bunkyō Kategoria:Ludzie związani z Ichikawą Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Zmarli w 1959