Rozpoczął pracę jako wykładowca na Uniwersytecie Hebrajskim, w latach 1974–1977 był przewodniczącym uniwersyteckiego stowarzyszenia wykładowców. Na jerozolimskiej uczelni został profesorem nauk prawnych. Został również sędzią i z czasem zaczął zasiadać w rozmaitych organizacjach sędziowskich i prawniczych. W latach 1981–1988 orzekał w sądach cywilnych.
Kariera polityczna W wyborach parlamentarnych w 1988 po raz pierwszy dostał się do izraelskiego parlamentu. W Knesecie dwunastej kadencji zasiadał w komisjach finansów, kontroli państwa oraz konstytucyjnej, prawa i sprawiedliwości. Z sukcesem kandydował także w kolejnych wyborach, po których wszedł w skład rządu premiera Icchaka Rabina, obejmując 13 lipca 1992 Ministerstwo Gospodarki i Planowania i zastępując na stanowisku Dawida Magena. 31 grudnia zastąpił Amnona Rubinsteina na czele Ministerstwa Nauki i Technologii. W resorcie pozostał do czerwca kolejnego roku, gdy zastąpiła go Szulammit Alloni. W 1993 został wyróżniony nagrodą za etyczne zachowanie. 18 lipca 1995 został odwołany ze stanowiska ministra gospodarki (zastąpił go Josi Belin). Już 27 lipca objął stanowisko ministra spraw religijnych, zastępując w resorcie samego premiera.