Zakończenie tytulatury Marii Teresy umieszczone na rewersie, w tym między innymi litera W zamiast V w „OSW”, zostało wymyślona przez Austriaków jeszcze przed I rozbiorem Polski dla podkreślenia pretensji do części dawnego Księstwa Cieszyńskiego, przejętego przez Monarchię Habsburgów w połowie XVII w.
Stopień rzadkości (szacowana liczba egzemplarzy) dla poszczególnych roczników przedstawia się następująco: NominałRocznikStopień rzadkościLiczba egzemplarzyUwagiZdjęcie1775R2istnieje moneta bez popiersia Marii Teresy na awersie, stopnień rzadkości RRframeless|upright30 krajcarów1776R23001–15 000frameless|upright30 krajcarów1777R23001–15 000frameless|upright Według starszych publikacji monetę klasyfikowano jako bitą dla Księstwa Oświęcimsko-Zatorskiego. Współczesne opracowania zaliczają ją jednak do monet Galicji i Lodomerii. Przyczyną błędnej klasyfikacji tej monety przez kolekcjonerów końca XIX w. było umieszczenie pełnej tytulatury Marii Teresy podzielonej pomiędzy awers i rewers. Końcowa część tytulatury wymienia właśnie Oświęcim i Zator – jest to jednak tylko zakończenie pełnej tytulatury. Klasyfikacja jako monety bitej dla Galicji i Lodomerii przyjmowana jest również przez katalogi amerykańskie.
Zobacz też 1 szeląg 1774 15 krajcarów (1775–1777) monety zaboru austriackiego
Przypisy
Kategoria:Monety Galicji i Lodomerii (1774–1777) Kategoria:Srebrne monety okresu zaborów