W czasie I wojny światowej, jako uczeń gimnazjum, w sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Walczył w szeregach 5 pułku piechoty w składzie I Brygady. 2 grudnia 1914 został mianowany kapralem, a już trzy tygodnie później sierżantem. Początkowo służył jako zastępca dowódcy plutonu, a następnie jako dowódca plutonu. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) został wcielony do cesarskiej i królewskiej armii. Początkowo walczył w szeregach 100 pułku piechoty, a później w Tyrolu Południowym w szeregach 75 pułku piechoty. W marcu 1918 został mianowany chorążym. W październiku tego roku pełnił służbę w batalionie zapasowym 75 pp w Debreczynie. Na początku listopada, po rozpadzie Austro-Węgier, razem z batalionem został przewieziony koleją do Jindřichův Hradec, a następnie udał do Krakowa. Za postawę wykazaną w walkach prowadzonych przez Legiony Polskie, 17 maja 1922 odznaczono go orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy.