Dodatkowo przeprowadzono badania nt. występowania paleotrzęsień ziemi na linii uskoków Mohaka–Whakatane na łącznej długości 200 km. Badania wskazują, że w przeszłości doszło do sześciu paleotrzęsień ziemi. Odcinek pomiędzy dwoma uskokami został podzielony na dwie sekcje – północną oraz południową. Sekcja północna rozciągała się wzdłuż linii uskoków od miejscowości Ruatahuna do Ruatoki North, natomiast sekcja południowa rozciągała się od Ohara do rzeki Te Hoe River. Na podstawie danych stwierdzono, że ostatnie paleotrzęsienie ziemi miało miejsce około 800 lat temu w pobliżu Ruatahuna. Natomiast najstarsze paleotrzęsienie ziemi wystąpiło w sekcji północnej i miało miejsce w latach 1,8-0,83 tys. BP. Badania wykazały, że pomimo wystąpienia dużych trzęsien ziemi nie doszło do pęknięcia na całej długości linii uskoków Mohaka–Whakatane.
Uskok Whakatane razem z sąsiednim, aktywnym uskokiem Edgecumbe, który położony jest na północ od niego. Stanowią zagrożenia dla obszarów zurbanizowanych położonych w tej części Nowej Zelandii.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Geologia Nowej Zelandii Kategoria:Uskoki