mały|Grób Bolesława Talagi na cmentarzu Powązkowskim Bolesław Talago-Sławoj (Bolesław Talago junior) (ur. 22 grudnia 1919 w Kamieńcu Podolskim, zm. 21 lutego 1976 w Warszawie) – inżynier i prekursor sportów motorowodnych w Polsce.
Życiorys Był synem Bolesława Talago inżyniera mierniczego (1886–1960) i Katarzyny Talago z domu Sołonienko. Matka ukończyła kursy pielęgniarskie w Rumunii. Rodzina przenosiła się z Kamieńca Podolskiego do Torunia, następnie do Grudziądza, Grodna, Bielska Podlaskiego i Wilna. Talago-Sławoj miał troje rodzeństwa. Przed wybuchem wojny uczęszczał do szkoły w Wilnie i brał aktywny udział w sportach pływackich. Na jesieni 1938 roku wyjechał z Wilna do Lwowa. W czasie wojny rodzina mieszkała w Wilnie. Ojciec, inżynier mierniczy, był aresztowany w 1943 roku i zesłany do obozu przymusowej pracy w Prawieniszkach. W czasie wojny Talago-Sławoj (junior), był podoficerem I Armii Wojska Polskiego w 1 Warszawskiej Brygadzie Armat gdzie otrzymał stopień chorążego. Służył jako szef zwiadu;