W 1927, przed wyborami parlamentarnymi 4 marca 1928, był agitatorem lewicy działając na rzecz listy nr 19, podczas wiecu w Ratnawicy został aresztowany i był więziony przez sześć miesięcy, po czym odzyskał wolność już po wyborach. Był współorganizatorem komitetu strajkowego w majątku Stanisława Słoneckiego w Kostarowcach, wymuszając na ziemianinie swoje warunki. W 1928 został działaczem Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy. Był współorganizatorem Marszu Głodnych w Sanoku 6 marca 1930. W 1932 brał udział w strajku chłopskim na terenie powiatu leskiego. W tym czasie przez siedem lat był bezrobotny. Ponownie aresztowany był osadzony w więzieniu przez rok. Po wyjściu na wolność wyjechał do Lwowa pracując jako palacz kotłowy. Brał udział w demonstracji 16 kwietnia 1936 podczas pogrzebu komunisty Władysława Kozaka, a po wywołanych zamieszkach został aresztowany i osadzony w więzieniu „Brygidki”. Wobec brak dowodów został wypuszczony i wydalony ze Lwowa. Wówczas podjął pracę w Kopalnictwie Naftowym w Witryłowie, gdzie pracował do 1939.