Integralność Listu thumb|200px|Codex Amiatinus, Folio 950 recto, z tekstem 1 Kor. 1,1–21 Podobnie jak w przypadku 2. listu do Koryntian, również i ten List traktowany bywa jako kompozycja dwóch albo więcej listów. Weiss w 1910 roku wyodrębnił w 1 Kor dwa listy (List A i List B), w 1914 roku wyodrębnił jeszcze B1 i B2 (albo List C), 1 Kor 13 włącza do Listu B2 (wcześniej do Listu B) łącznie z innymi partiami 1 Kor (5,1–6,11; wcześniej 1,1–6,11)J. Weiss, Der erste Korintherbrief, KEK V, 1910, ss. XL-XLIII.. Podobnie Goguel, który zastosował niewielkie modyfikacjeM. Goguel, Introduction au Nouveau Testament, 4.2 (Paris: Leroux, 1926), s. 86..
Herring wyróżniał dwa listy: List A na który składają się rr. 1–8; 10,23–11,1; 16,1–4.10–14 oraz List B, do którego włączył tylko rozdział 15J. Hering, The First Epistle of St. Paul to the Corinthians (London 1962), ss. XII-XIV.. Schmithals, rekonstruuje aż dziewięć listów (Listy A–D), do Listu A włącza 1 Kor 11,2–34, do Listu B – 1 Kor 6,1–11; 2 Kor 6,14–7,1; 1 Kor 6,12-20; 9,24–10,22; 15,11–58; 16,13–24; do Listu C – 1 Kor 5,1–13; 7,1–8,13; 9,19–22; 1-,23–11,1; 12,1–31a; 14,1c–40; 12,31b–13,13;