W przypadku dwupłata, górny płat montowany był płasko, natomiast dolny miał wyraźny wznios. Rozpiętość górnego płata wynosiła 17,8 m, dolnego 12,04 m, co łącznie dawało 45,98 m² powierzchni nośnej; samolot był długi na 9,9 m, a wysoki 2,97 m. Ważył bez pasażerów i paliwa 700 kg i zabierał 200 kg masy użytecznej, 180 l benzyny i 10 l oleju (zużycie wynosiło 35 l paliwa i 2,3 l oleju na godzinę lotu). Załadowany samolot osiągał prędkość średnią 100 km/h, na wysokość 1000 m wznosił się w 15 min; do startu potrzebował 75 m rozbiegu. Jego doskonałość aerodynamiczna wynosiła 9.
Jednopłatowiec miał identyczną długość. Długie stateczniki pionowe i poziome (2 m) zakończone były sterami o długości 1,2 m; ster wysokości miał rozpiętość 3 m. Powierzchnia statecznika poziomego wynosiła 3,3 m², a sterów, odpowiednio kierunku i wysokości, 1 m² i 3,7 m². Przy rozpiętości 16,07 m i maksymalnej szerokości 2,8 m, powierzchnia płata wynosiła 35 m². Podwozie czterokołowe, o rozstawie kół zewnętrznych 2,6 m, z płozą ogonową.