Roman Białek (ur. 21 stycznia 1891 w Żywcu, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – polski lekarz internista, kapitan rezerwy służby sanitarnej Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Tymoteusza i Marii z Bielewiczów. Absolwent Wyższego Gimnazjum w Wadowicach oraz Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1916 uzyskał dyplom doktora wszech nauk medycznych. Jeszcze jako student uczestniczył w I wojnie światowej jako członek wojskowych służb sanitarnych armii austriackiej. W czasie walk na froncie wschodnim został wzięty do niewoli przez Rosjan. Od 1918 w Wojsku Polskim. Uczestnik wojny 1920 r. w stopniu porucznika. W latach 1918–1922 lekarz 2 pułku strzelców podhalańskich w Bochni, ordynator szpitala wojskowego w Bielsku-Białej, komendant szpitali polowych nr 604 i 605. Od 1922 w rezerwie z przydziałem mobilizacyjnym do 5 Szpitala Okręgowego.
W okresie międzywojennym pracował jako lekarz internista w Buczkowicach k. Szczyrku. Był prezesem, a następnie honorowym prezesem (1927) "Sokoła" w Buczkowicach.