Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego jako chorąży. Został mianowany podporucznikiem dekretem z 7 maja 1919, z przeniesieniem do I rezerwy, z jednoczesnym powołaniem do służby czynnej na czas wojny.
Podczas wojny polsko-bolszewickiej dowodził szwadronem w 2 Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich. Po wojnie tej odszedł do rezerwy w stopniu rotmistrza (wymieniony w stopniu rotmistrza z przydziałem do 2 Pułku Szwoleżerów 1 czerwca 1921).
Zmarł 8 marca 1984 w Poznaniu. Został pochowany na cmentarzu Junikowo. 27 stycznia 2012 jego ciało przeniesiono do nowego grobu rodzinnego.
Życie prywatne Był żonaty z Anną Alojzą Vogelsang (1912–1992), z którą miał córkę Krystynę (1939–2015), żonę Tomasza Langera; i syna Jacka (ur. 1944).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2893 – 1921 Krzyż Walecznych trzykrotnie Srebrny Medal za Waleczność (Austro-Węgry) Brązowy Medal za Waleczność (Austro-Węgry)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Oficerowie 2 Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Junikowie Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1984