Charakterystyka Figurki ćmielowskie reprezentują stylistykę tzw. New Look bądź okresu odwilży, charakteryzującą się w biomorficznymi liniami, asymetrią i abstrakcyjnym deseniem. W ich kształtach ma miejsce silne uproszczenie sylwetek przedstawianych obiektów i rezygnacja ze szczegółów, z wyjątkiem pojedynczych elementów charakterystycznych, które z kolei zostają uwypuklone i decydują o wyrazie całej figurki, odzwierciedlając istotę obiektu. Podstawą do takich działań była obserwacja natury i dogłębne poznanie przedstawianego obiektu. Wykorzystywano prześwity, ażurowość, budzącą skojarzenia z twórczością Henry’ego Moore’a, jak w Siedzącej dziewczynie Jędrasiaka, a przede wszystkim w pracach Lubomira Tomaszewskiego (Dama z lustrem). Zazwyczaj obiekty przedstawiane są w ujęciu statycznym, rzadziej figurki przekazują sugestię ruchu, jak w przypadku Jeźdźca meksykańskiego czy Bizona Naruszewicza.