W swoich modelach wykorzystywał linie proste, podkreślając pion. Lansował wizerunek nowoczesnej kobiety, tworząc smukłe sylwetki o spiętych w koński ogon włosach (Dziewczyna w spodniach). Stosował odważne dekoracje z wyraźnymi plamami koloru.
W latach 50. i 60. powstawały też obiekty drobnej rzeźby kameralnej, nie zaliczane wprost przez badaczy do figurek ćmielowskich, ale wpisujące się w kreowaną przez nie estetykę. Są to prace innych projektantów związanych z Instytutem Wzornictwa Przemysłowego, a także prace projektantów zatrudnionych w ośrodkach wzorcujących, powoływanych mocą z zarządzenia z 1952 r. przy fabrykach. Z innych pracowników IWP figurki projektowała również Zdana Kosicka – autorka powstałych w pierwszej połowie lat 50. modeli Kotka/Kotka siedzącego oraz Konika/Konika małego oraz Liliana Borenowska-Ziemka – autorka powstałego w latach 50. Kotka.