Želomir Bloch (zm. 2 sierpnia 1943 w Treblince) – słowacki Żyd, fotograf, porucznik armii czechosłowackiej, jeden z przywódców powstania w Treblince.
Życiorys Przed wybuchem II wojny światowej mieszkał w Preszowie. Z zawodu był fotografem. W okresie międzywojennym służył w szeregach armii czechosłowackiej, awansując do stopnia porucznika. Wiosną 1942 roku na mocy porozumienia zawartego przez III Rzeszę z marionetkowym Państwem Słowackim został wraz z żoną i tysiącami innych słowackich Żydów wysiedlony do okupowanej Polski. Blochowie trafili do Dęblina, z którego kilka miesięcy później zostali wywiezieni do obozu zagłady w Treblince. Jego żona została zamordowana natychmiast po przyjeździe do obozu. On sam uniknął śmierci w komorze gazowej, gdyż w trakcie „selekcji” został wybrany do pracy w komandach roboczych.
Początkowo był więziony na terenie „dolnego obozu”, obejmującego strefę przyjęć oraz strefę administracyjno-mieszkalną. W obozie znano go pod przydomkiem „Želo”. Stał się wkrótce nieformalnym liderem grupy czechosłowackich Żydów oraz jednym z najbardziej szanowanych więźniów w obozie. Niemcy powierzyli mu funkcję vorarbaitera (brygadzisty) zespołu pracującego w baraku „A”, którego zadaniem było sortowanie odzieży odebranej ofiarom.