Na określenie klasztoru stosowane są zamiennie trzy nazwy: Dajr el-Malak Ghubrail, Dayr al-Malāk Ghubriyāl = klasztor Archanioła Gabriela, Dajr el-Naqlun, Dayr al-Naqlūn za koptyjskim źródłosłowem: Neklone (źródła greckie nie wzmiankowały oznaczenia klasztoru), Dayr Abū al-Khashabah, Dajr Abu al-Chaszaba, co można przetłumaczyć jako klasztor belek, ale także klasztor promieni („Monastery of the Beam”).
Historia Jedna z legend przypisuje powstanie klasztoru perskiemu magowi Ibrashet, który w V wieku, po tajemnym poślubieniu córki króla, musiał uciekać wraz z 8-letnim synem o imieniu Oor (Ar) ze swego kraju. Miał dotrzeć na pustynię Libijską. Po jego śmierci Oor miał wizję Matki Boskiej, oraz Archanioła Gabriela i Archanioła Michała, którzy prosili go o zbudowanie kościoła na pustyni. Inna legenda łączy górę Naqlun z miejscem, gdzie Jakub, syn Izaaka, podczas pobytu w Egipcie, odpoczywał i składał Bogu ofiary. Brakuje źródeł pozwalających na ustalenie daty powstania klasztoru. Naukowcy szacują, że został założony w połowie V wieku, funkcjonując jako zespół osobnych pustelni wykuwanych w okolicznych skalistych zboczach. Prawdopodobnie w VII wieku mieszkało tutaj 120 mnichów.