Grał w filmach, współpracował z Teatrem Polskiego Radia. Jako pedagog pracował w okresie międzywojennym ze szkołami teatralnymi. Był członkiem zasłużonym SPATiF-ZASP. W 1955 za całość pracy aktorskiej otrzymał Nagrodę Państwową II stopnia.
Dwukrotnie żonaty. Był mężem Marii Dunikowskiej z domu Fertner, potem Marii Fickiej.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 24-2-13).
Filmografia mały|Grób Antoniego Różyckiego na cmentarzu Powązkowskim 1916: Chcemy męża 1918: Mężczyzna − narzeczony Haliny 1932: Sto metrów miłości 1933: Pod Twoją obronę − delegat szefa lotnictwa 1934: Czarna perła − Grzeszczyński, szef gangu 1935: Dzień wielkiej przygody − kapitan straży granicznej 1936: Pan Twardowski − dworzanin 1936: Wierna Rzeka 1937: Dorożkarz nr 13 − hrabia Wolski 1937: Dziewczęta z Nowolipek − publicysta Mikołaj Szubow 1937: O czym marzą kobiety − aferzysta Lewaso 1938: Królowa przedmieścia − mecenas Złotogórski