Marian Stanisław Baranowski (ur. 7 maja 1912 w Naramicach, pow. wieluński, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – polski nauczyciel, podporucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, harcmistrz Związku Harcerstwa Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Józefa i Marianny z Polowych. Absolwent seminarium nauczycielskiego w Lesznie. Ukończył dywizyjny kurs podchorążych rezerwy w 27 pułku piechoty. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 1758. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty.
W okresie międzywojennym pracował jako nauczyciel. Był harcmistrzem Związku Harcerstwa Polskiego. Mieszkał w Ożegowie, gmina Siemkowice, pow. wieluński.
W czasie kampanii wrześniowej 1939, po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał w obozie jenieckim w Kozielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w lesie katyńskim i tam pogrzebany w bezimiennej mogile zbiorowej, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu.