Budowa zbroi zwierzęcych W różnych okresach zbroje wykonywano różną metodą, w zależności od okresu wykonywano je jako łuskowe, kolczugi bądź płytowe. Tak jak u zbroi dla ludzi robiono zbroje lekkie i ciężkie. Lekkie przeważnie chroniły tylko przód zwierzęcia, ciężkie okrywały je w całości.
Zbroje dla zwierząt najczęściej wykonywano jako "fartuch" zbroi chroniący tułów, płytę-hełm chroniący głowę, nakarczka i niekiedy elementów na nogi i ogon. Najbardziej zaawansowane zbroje wykonywano dla słoni bojowych, gdyż duże ciało wymagało osłonięcia wszystkich partii.
Zalety i wady Stosowanie zbroi przynosiło zarówno zalety i wady. Z tego też powodu zastosowanie i taktyki jednostek opancerzonych bądź nie różniły się między sobą.
Zalety Zwierzę było chronione przed celowym bądź przypadkowym zranieniem, przez co mogły przedrzeć się żywe przez linie wroga i ostrzał łuczników, a potem kontynuować walkę. Część zwierząt płoszyła się już przy niewielkich ranach, opancerzenie ich zapobiegało przed doprowadzeniem do tego. W wielu przypadkach od życia zwierzęcia zależało życie jego jeźdźców, koń lub słoń po trafieniu podczas biegu mógł paść, powodując ich obrażenia bądź śmierć. Zwiększał się odsetek ocalałych zwierząt, co