Od kwietnia 1982 do 1990 roku pełnił funkcję wojewody tarnobrzeskiego. Zdobył niechlubną popularność ze względu na szykanowanie przyszłego biskupa Edwarda Frankowskiego, gdy ten był proboszczem w Stalowej Woli. W latach 1983–1989 był też członkiem Egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Tarnobrzegu.
Odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1973)Obchody jubileuszu w jednostkach i garnizonach, "Żołnierz Wolności", nr 243, 13 października 1973, s. 5. Wpis do „Księgi zasłużonych dla województwa tarnobrzeskiego” (1987).
Przypisy
Bibliografia
Kronika zmian kadrowych, "Rzeczpospolita", nr 94, 4 maja 1982, s. 8.
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Tarnobrzegu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Oficerowie polskiego lotnictwa wojskowego 1943–1989 Kategoria:Pułkownicy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Wojewodowie tarnobrzescy (Polska Rzeczpospolita Ludowa) Kategoria:Zmarli w 2005 Kategoria:Ludzie urodzeni w Przedborzu