Gdy Instytut Programów Szkolnych został zlikwidowany, rozpoczęła pracę naukowo-dydaktyczną w Instytucie Nauk Pedagogicznych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Była kierownikiem Zakładu Edukacji Ustawicznej i Pedagogiki Porównawczej oraz wicedyrektorem instytutu ds. dydaktyki. Doprowadziła do utworzenia w instytucie specjalności edukacja ustawiczna.
Uzyskała w latach: 1991 – habilitację na podstawie opracowań nt. wychowania patriotycznego i wychowania dla pokoju, 1996 – tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych, 1998 – mianowanie na stanowisko profesora zwyczajnego. W UMK organizowała konferencje andragogiczne i doprowadziła do powstania Akademickiego Towarzystwa Andragogicznego (ATA). Od 1994 roku współpracowała ze Szkołą Wyższą Pawła Włodkowica w Płocku, w której została prodziekanem Wydziału Pedagogicznego, a następnie prorektorem do spraw naukowych.
Po przejściu na emeryturę (2000) była nadal aktywna zawodowo w UMK i SW im. Pawła Włodkowica.
Pod jej kierunkiem stopień naukowy doktora uzyskała Ewa Przybylska.