Historia Nazwę „Kielecka Szkoła Krajobrazu” zaczęto używać od 1963 roku – od I Biennale Krajobrazu Polskiego w Warszawie. Wówczas to Jan Sunderland – krytyk sztuki, fotograf, współzałożyciel ZPAF – użył po raz pierwszy tego określenia, zwracając uwagę na nietuzinkowe stylistycznie fotografie grupy kieleckich artystów. Zasady artystyczne, warsztatowe i estetyczne w fotografii Kieleckiej Szkoły, zostały opracowane, określone i opisane (m.in. w „Czas krajobrazu” – wyd. Muzeum Historii Fotografii im. Walerego Rzewuskiego w Krakowie; 2004) przez Pawła Pierścińskiego, uważanego za twórcę Kieleckiej Szkoły Krajobrazu.
Artyści KSK wielokrotnie brali udział w wystawach fotografii w Polsce i za granicą, m.in. w USA i Japonii. Najbardziej intensywnym okresem pracy kieleckich pejzażystów były lata 1962–1968. W latach 1975–1988 Kielecka Szkoła Krajobrazu uczestniczyła w 146 wystawach – w kraju i za granicą. Biuro Wystaw Artystycznych w Kielcach zgromadziło ok.