nazwa przypadkakońcówkiznaczenieprzykładnominativus – (mianownik) vonat – pociągaccusativus -t (biernik) vonatot (głoska o jest spójką) dativus -nak, -nek (celownik) vonatnak – pociągowi essivus-formalis -ként jako vonatként – jako pociąg essivus-modalis -ul, -ül w jaki sposób lengyelül – po polsku illativus -ba, -be do wnętrza (D); w (B) vonatba – do pociągu inessivus -ban, -ben w (Ms) vonatban – w pociągu elativus -ból, -ből z (D) vonatból – z pociągu allativus -hoz, -hez, -höz do zewnątrz (D); ku (C) vonathoz – ku pociągowi adessivus -nál, -nél przy (Ms); u (D) vonatnál – przy pociągu ablativus -tól, -től od (D) vonattól – od pociągu sublativus -ra, -re na (B) vonatra – na pociąg superessivus -n, -on, -en, -ön na (Ms) vonaton – na pociągu delativus -ról, -ről z (D); o (Ms) vonatról – o pociągu instrumentalis-comitativus -val, -vel z (N); N vonattal – z pociągiem (asymilacja; „v” z przyrostków -val, -vel dołączane po spółgłosce zamienia się w tę spółgłoskę, np. kép + vel = képpel (z obrazem), ház + val = házzal (z domem) itp. Po samogłoskach zostaje v, np. óra + val = órával (z godziną).