Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości 25 listopada 1918 został skierowany z Przemyśla do Sanoka, gdzie przejął komendę w powiecie od kpt. Antoniego KurkiWojciech Sołtys, Pierwsze miesiące wolności. Życie gospodarcze społeczne i polityczne, Pomiędzy wojnami światowymi 1918-1939, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 506.. Dekretem Wodza Naczelnego Józefa Piłsudskiego z 19 lutego 1919 jako były oficer armii austro-węgierskiej został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 lutego 1916 i rozkazem z tego samego dnia 19 lutego 1919 Szefa Sztabu Generalnego płk. Stanisława Hallera otrzymał przydział służbowy jako komendant powiatu Sanok od 1 listopada 1918. W 1919 w stopniu podpułkownika był kierownikiem referatu wyszkolenia w Oddziale I Mobilizacyjno-Organizacyjnym Dowództwa Okręgu Generalnego „Lwów”. 26 października 1923 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu tytularnego pułkownika. Mieszkał we Lwowie.
20 lutego 1917 w Sanoku ożenił się z pochodzącą z Freistadt Karoliną Hell (ur.