Po powrocie do Francji otrzymał stopień kapitana pierwszej rangi.
Służba i kariera w Rosji Gdy we Francji wybuchła rewolucja (1789) większość oficerów marynarki wojennej, z pochodzenia szlachciców, znalazło się w szeregach prawdziwych lub domniemanych przeciwników nowej republikańskiej władzy i zostało zmuszonych do emigracji. W okresie rewolucyjnego zamętu, na prośbę cesarzowej Katarzyny II, de Traversay w 1791 przybył do RosjiZaproszenie do służby rosyjskiej zostało podpisane przez Charles’a księcia Nassau-Siegen, jednego z największych awanturników tamtych czasów, który walczył m.in. w szeregach hiszpańskich, francuskich, był generałem wojsk polskich, admirałem rosyjskim, przyjacielem króla Stanisława Augusta Poniatowskiego i wszechwładnego Grigorija Potiomkina i podjął służbę w rosyjskiej flocie wojennej, otrzymawszy stopień generała majora oraz kapitana marynarki. Początkowo pełnił służbę na Bałtyku, a w 1802 został dowódcą Floty Czarnomorskiej oraz sewastopolskiego garnizonu. Rok wcześniej otrzymał od cara Aleksandra I stopień pełnego admirała. W czasie wojny z Turcją, podczas kampanii w 1807, dowodził udaną akcją zajęcia Anapy, która była ostatnią czynną walką w jego karierze. W 1809 został wezwany do służby w Ministerstwie Marynarki.