Przyjemność jako brak cierpienia Filozofia Epikura opierała się na teorii, że całe dobro i zło wynika z odczuwania przyjemności i bólu. Dobre jest to, co przyjemne, złe jest to, co bolesne. Dla Epikura przyjemność i ból były ostateczną podstawą moralnego rozróżnienia między dobrem a złem. Jeśli ból zostaje świadomie wybrany zamiast przyjemności, to tylko dlatego, że w niektórych przypadkach prowadzi do większej przyjemności. Jako wskazówki etyczne Epikur podkreślał istotę zminimalizowania bólu i maksymalizacji szczęścia swojego jak i innych:
Nie da się wieść przyjemnego życia, jeśli nie żyje się mądrze, dobrze i sprawiedliwie („ani szkodzić, ani doznawać szkody”Tim O'Keefe, Epicurus on Freedom, Cambridge University Press, 2005, s.134 i nie da się żyć mądrze i dobrze i sprawiedliwie, nie żyjąc przyjemnie)Epicurus Principal Doctrines przetłumaczone na angielski przez Roberta Drew Hicksa (1925).