Szkoła Epikura liczyła niewielu, ale za to oddanych uczniówA. A. Long, Hellenistic philosophy: Stoics, Epicureans, Sceptics,1986, s.15 Głównymi jej członkami byli: Hermarchus, finansista Idomeneus, Leonteus i jego żona Themista, satyryk Colotes, matematyk Polyaenus z Lampsakos i Metrodorus z Lampsakos, najbardziej znany popularyzator epikureizmu. Jego szkoła była pierwszą z greckich szkół filozoficznych, która uznawała przyjmowanie kobiet bardziej za regułę niż za wyjątekHadot, Pierre. Qu'est-ce que la philosophie antique?, Gillimard 1995,s. 99. Pierwotnie szkoła miała siedzibę w domu i ogrodzie Epikura. Napis widniejący na bramie do Ogrodu został przywołany przez Senekę w XXI liście „Epistulae morales ad Lucilium”. Głosił on:
Gościu, tutaj będzie ci dobrze, tutaj dobrem najwyższym jest rozkosz„Epistulae morales ad Lucilium”.
Epikur podkreślał rolę przyjaźni jako ważnego składnika szczęścia, a szkoła pod wieloma względami przypominała wspólnotę przyjaciół mieszkających razem pod jednym dachem. Jednakże nie przeszkadzało mu to w ustanowieniu hierarchicznego systemu wśród swoich zwolenników, a także nakłaniania ich do złożenia przysięgi wierności swoim podstawowym założeniom.
Poglądy