Majowe protesty thumb|Protesty studentów na Uniwersytecie Trisakti 4 maja w mieście Medan na wyspie Sumatra wybuchły demonstracje przeciwko podwyżce cen elektryczności i oleju opałowego. Protestujący dopuścili się do użycia przemocy. 12 maja na Uniwersytecie Trisakti w Dżakarcie siły rządowe zabiły sześciu studentów. Demonstrujący domagali się dymisji Suharto. Nasilający się kryzys zmusił prezydenta do przedterminowego powrotu z podróży do Egiptu. 13 maja populistyczny przywódca muzułmański Amien Rais domagał się od Suharto rezygnacji z urzędu. W połowie maja w trakcie zamieszek z rąk demonstrantów zginęło kilka osób. Do połowy maja liczba zabitych w stolicy przekroczyła 500 osób (większość ofiar zginęła w płonących sklepach i centrach handlowych). Łącznie podczas majowych protestów w stolicy Indonezji zginęło ponad 1000 osób. Ponadto podczas zamieszek zgwałcono co najmniej 168 kobiet.
18 maja rzecznik indonezyjskiego parlamentu Harmoko wezwał prezydenta do ustąpienia ze stanowiska. Przed gmachem parlamentu wielotysięczna demonstracja studentów domagała się ustąpienia Suharto. 21 maja Suharto podał się do dymisji, zaś jego urząd przejął Habibie.
W drugiej połowie 1998 roku rozpoczęto reformy gospodarcze. W 1999 roku odbyły się wybory parlamentarne.
Przypisy
Kategoria:Indonezja w XX wieku Indonezja