Stanisław Żurakowski (ur. 24 lipca 1920 w WołominieStanisław Żurakowski, Ot, bajki--nie bajki, Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego, s. 19., zm. 27 lipca 2023) – podpułkownik, historyk emigracyjny.
Życiorys Był synem Stanisława Ludwika Żurakowskiego (1886–1940) i Marii z domu Jastrzębskiej. Jego rodzeństwem byli Edmund, Anna (zmarła w dzieciństwie), Ludwik, Józef, Maria, Julia, Jadwiga (po mężu Czok), Antoni. Ojciec był oficerem rezerwy Wojska Polskiego, urzędnikiem samorządowym II Rzeczypospolitej, od 1928 burmistrzem miast Włodzimierza Wołyńskiego, Zdołbunowa, od 1934 do 1939 Ostroga, po wybuchu I wojny światowej aresztowany przez sowietów i w 1940 zamordowany w ramach zbrodni katyńskiej. W 1940 członkowie rodziny zostali w głąb ZSRR, skąd wyszli wraz z armią gen. Andersa.
Później został żołnierzem 2 Korpusu Polskiego w strukturze Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Uczestniczył w kampanii włoskiej w 1944 jako podchorąży 16 Batalionu Strzelców brał udział w bitwie pod Monte Cassino. Podczas walk 2 Korpusu zginęli dwaj jego bracia.