Wygląd obiektu i technika zabijania thumb|Plan obozu zagłady w Treblince. Numerem 21 oznaczono „lazaret” „Lazaret” miał powierzchnię około 150–200 m². Był otoczony wysokim ogrodzeniem z drutu kolczastego, pomiędzy który gęsto wpleciono gałęzie drzew, uniemożliwiając tym samym obserwację wnętrza obiektu. Wejście znajdowało się od strony bocznicy kolejowej; wisiał przy nim znak z napisem „Lazaret”. Za płotem, naprzeciw wejścia, wzniesiono dodatkowe ogrodzenie z drutu kolczastego, tworząc w ten sposób swoisty korytarz, który dezorientował ofiary i zniechęcał do próby ucieczki. Za płotem stała również buda zbita z desek, nad którą powiewała flaga ze znakiem Czerwonego Krzyża. Jej wnętrze było obwieszone czerwonymi kapami, a pod ścianami stały ławki z czerwonym pluszowym obiciem. Służyła jako poczekalnia, a także jako miejsce schronienia personelu w deszczowe dni. Jednocześnie maskowała dół o wielkich rozmiarach, którego głębokość sięgała około 4–7 metrów. Na dnie wykopu stale płonął ogień, który podtrzymywano, wrzucając śmieci oraz przedmioty należące do zamordowanych Żydów, przez Niemców uznane za bezwartościowe – m.in. dokumenty, zdjęcia i przedmioty kultu.