Taki uświadamia sobie, że Mitsuha jest teraz w świętym miejscu w jego ciele i postanawia wrócić w góry, by się z nią spotkać.
Mitsuha budzi się w ciele Takiego i oboje spotykają się w końcu na krótki moment dzięki światłu księżyca, a następnie wracają do swoich ciał. W czasie, gdy Mitsuha, ostrzeżona przez Takiego o katastrofie, biegnie z powrotem do wioski, ich wspomnienia ponownie zaczynają zanikać. Udaje jej się przekonać ojca – wójta wioski – by zarządził ewakuację. Fragment komety rozbija się na Ziemi, niszcząc wioskę, jednak wszyscy mieszkańcy uchodzą cało z katastrofy.
Pięć lat później Taki kończy uniwersytet i szuka pracy, ale cały czas nie może pozbyć się wrażenia, że zapomniał o czymś istotnym. Pewnego dnia Taki i Mitsuha rozpoznają siebie w sąsiednich pociągach i wysiadają, by się spotkać. Mijając się na schodach czują, że już się spotkali, jednak pytają się nawzajem o imię.
Bohaterowie
Produkcja
Shinkai wspomniał w wywiadzie, że napisanie scenariusza do filmu zajęło mu pół roku i jego bezpośrednią inspiracją było przeczytanie japońskiego wiersza napisanego przez poetkę Ono no Komachi.