Po powrocie na Litwę wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej, gdzie dział na rzecz przyłączenia Litwy Kowieńskiej do Polski. Za działalność konspiracyjną aresztowany i osadzony w więzieniu w Kownie. Za całokształt działalności w POW odznaczono go orderem „Virtuti Militari” V klasy, a w uzasadnieniu jego nadania, czytamy m.in.:Po ucieczce wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego. Po zweryfikowaniu w stopniu kapitana, skierowany do dowództwa Frontu Litewsko-Białoruskiego. Od marca 1920 służył w Kowieńskim Pułku Strzelców, późniejszym 77 pułku piechoty. 20 czerwca 1923 przed Komisja Egzaminacyjną przy Dowództwie Okręgu Korpusu Nr III zdał egzamin z zakresu szkoły średniej. Z dniem 7 kwietnia 1925 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. 31 października 1927 został przeniesiony z 77 pp do 61 pułku piechoty w Bydgoszczy na stanowisko dowódcy kompanii. 28 stycznia 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VIII, a z dniem 31 marca tego roku przeniesiony w stan spoczynku. W 1932 przeprowadził się z Lublina do Wilna i zamieszkał przy ul. Moniuszki 6/8 m. 40. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Wilno Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr III. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.