Stereotyp spiskowy idzie dalej, poszukując przyczynowości pewnych niezrozumiałych dla osoby wyznającej stereotyp zjawisk (teoria przyczynowa). (Psychologia potoczna często opiera się na przyjęciu nastawienia intencjonalnego, które często sprawdza się w praktyce również w przypadku analizy zachowania systemów żadnej woli, celów, umysłu ani intencjonalności nie posiadających. Nastawienie intencjonalne jest bardziej ryzykowne, ale często praktyczniejsze i użyteczniejsze od fizykalnego czy projektowego); klasyczne stereotypy różnią się znacznie treścią. Co więcej, zawierać mogą zarówno cechy pozytywne, jak i negatywne. Stereotyp spiskowy określa daną grupę tylko negatywnie; klasyczne stereotypy różnią się treścią również w zakresie przypisywanych cech negatywnych. Przykładowo stereotypowe wyobrażenie Żyda ma niewiele wspólnego z tym, jak w stereotypach przedstawiany jest Niemiec. Osobie będącej Żydem przypisuje się inne cechy niż osobie będącej Niemcem. Natomiast stereotyp spiskowy, bez względu na pomawianą grupę, będzie miał podobną treść. Można ją streścić w trzech stałych punktach, z których wynika negatywny obraz grupy: dana grupa cechuje się żądzą władzy i dąży do jej zdobycia, w celu zdobycia tejże władzy posługuje się konspiracją, tzn.