Po wybuchu II wojny światowej we wrześniu 1939 przekroczył granicę, po czym w Rumunii był kierownikiem koła w obozie internowania w Turnu Severin. W grudniu 1942 został urzędnikiem polskiego konsulatu w Kapsztadzie w Południowej Afryce. Działał w Domu Polskich Dzieci w Oudtshoorn, ewakuowanych w czasie działań wojennych z Bałkanów i ZSRR. W 1975 przekazał archiwa konsulatów z Kapsztadu i Pretorii oraz ww. Domu Polskich Dzieci na rzecz Hoover Institution. Po wojnie pozostał na emigracji w Południowej Afryce. W 1967 został mianowany przez Prezydenta RP na uchodźstwie na stopień majora w korpusie oficerów piechoty. Na własną prośbę, uzasadnioną zaawansowanym wiekiem i stanem zdrowia, z dniem 24 maja 1982 został zwolniony ze stanowiska delegata rządu RP na uchodźstwie na terenie Południowej Afryki i Zimbabwe. Podczas sprawowania tego stanowiska wydawał pismo „Ku Wolnej Polsce” o charakterze niepodległościowym, wydawane od początku 1970.
Publikacje Historia IV-ej Dywizji Strzelców gen.