Rada została uznana w 1944 roku przez koalicję antyhitlerowską za reprezentację narodu duńskiego i miała swoich przedstawicieli w Londynie (przedstawiciel – John Christmas Møller), Moskwie (Thomas Døssing) i Sztokholmie (Ebbe Munck, później Erling Foss).
Rada odegrała szczególną rolę w trakcie wielkiego strajku w Danii w czerwcu – lipcu 1944 roku, który stał się początkiem masowego oporu Duńczyków przeciwko okupacji niemieckiej i swoją pozycję zachowała do zakończenia II wojny światowej. Została ona rozwiązana w lipcu 1945 roku, przekształcając się w Radę Konsultacyjna Ruchu Wolności, działała ona do października 1946 roku.
Bibliografia
Matthias Bath: Danebrog gegen Hakenkreuz, Der Widerstand in Dänemark 1940-1945, Wachholtz 2011,
Kategoria:Duński ruch oporu podczas II wojny światowej Kategoria:Dania podczas II wojny światowej