Od listopada 1944 przebywał w okolicach Szkodry, gdzie zajął się organizowaniem antykomunistycznego ruchu oporu, w tym czasie występując w randze majora. W 1945 wspólnie z Prenkiem Pervizim organizował Narodową Ligę Gór (Lidhja Kombetare e Maleve), która skupiała w swoich szeregach ponad 500 bojowników. W czerwcu 1946 oddziały podległe Gjonmarkajowi miały rozpocząć powstanie i obalić władze komunistyczne. 13 czerwca 1946 Gjonmarkaj, wraz ze swoim sztabem liczącym 19 osób wyruszył w kierunku Oroshu. W rejonie wsi Prosek został otoczony przez jednostki Departamentu Obrony Ludu. Ciężko ranny w nogi w bitwie popełnił samobójstwo, aby nie wpaść w ręce wroga. Według oficjalnej wersji przedstawianej przez propagandę komunistyczną, Gjonmarkaj zginął w walce z oddziałem, dowodzonym przez kpt Hajrullę Myrtezę, a dwunastu żołnierzy i oficerów oddziału otrzymało odznaczenia państwowe. Nad ocalałymi partyzantami Gjonmarkaja komendę objął jego brat Llesh, który walczył do sierpnia 1947, kiedy zginął w bitwie pod Munegje.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Rzymie Kategoria:Albańscy ministrowie kultury Kategoria:Albańscy ministrowie spraw wewnętrznych Kategoria:Albańscy prawnicy Kategoria:Albańscy samobójcy Kategoria:Albańscy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Antykomunistyczny ruch oporu w Albanii Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1946 Kategoria:Albańczycy współpracujący z Włochami