W czerwcu 1924, kiedy wybuchło powstanie przeciwko legalnym władzom w Tiranie, Shala w stopniu podpułkownika dowodził garnizonem Szkodry. Zaprosił spiskowców do Szkodry, aby zorganizowali tam obrady Zgromadzenia Narodowego. W odpowiedzi został zdymisjonowany przez ministra spraw wewnętrznych Abdurrahmana Dibrę. Shala zlekceważył decyzję ministra i ogłosił w Szkodrze stan wyjątkowy, a następnie przyłączył się do powstania. Wraz z podległymi mu ludźmi skierował się ze Szkodry w stronę Tirany, do której wkroczył 10 czerwca 1924. W nagrodę otrzymał stanowisko ministra spraw wewnętrznych w rządzie Fana Noliego. W przeciwieństwie do Noliego, Gurakuqiego czy Bajrama Curriego, Shala był przeciwnikiem westernizacji Albanii i porziału między chłopów ziemi obszarniczej. Wspólnie z Xhemalem Bushatim i Mustafą Krują w 1924 współtworzył Radykalną Partię Demokratyczną (Partia Radikale Demokratike). Po dojściu do władzy Ahmeda Zogu w grudniu 1924, Shala uciekł z kraju i osiedlił się w Sarajewie. Na emigracji współpracował z organizacją Związek Narodowy (Bashkimi Kombetar).