Ukończyła olsztyńskie liceum, tzw. Luisen-Schule, a następnie podjęła studia w Seminarium Nauczycielskim, które przerwała w 1922 po zawarciu małżeństwa z inżynierem budowlanym Hugonem Bienkowskim. Zamieszkała z mężem w nowym domu zbudowanym na działce obok domu ojca. Ojciec zapewnił dzieciom dostęp do rozległej literatury, zbiory książkowe Ernsta Anderssona stanowiły największą prywatną bibliotekę w mieście. Wczesne wiersze Hedwig Bienkowski-Andersson poświęcone śmierci matki wydane zostały w 1927 w popularnej na Warmii berlińskiej gazecie Germania. Regularnie publikowała swoją poezję w Allensteiner Volksblatt i Christliche Familie.
Jej mąż z powodu braku zamówień z sektora publicznego zamknął w 1933 swoje przedsiębiorstwo budowlane. Małżeństwo przeniosło się w 1939 do powiatu Lidzbark Warmiński (wówczas Kreis Heilsberg), gdzie w okolicy Bukwałdu wybudowali sobie dworek. Po nadejściu Armii Czerwonej w 1945 uciekli do Szwecji. Trudna sytuacja zarobkowa zmusiła małżeństwo do powrotu do Niemiec w 1949, gdzie osiedli w Hochstetten koło Kirn i mieszkali tam do końca życia. W 1955 Hugo Bienkowski zarzucił ostatecznie zawód, a w 1963 poniósł śmierć w wyniku wypadku. W 1958 zmarł także ojciec i spoczął obok żony na cmentarzu św. Józefa w Olsztynie.