Sam Roi Mata miał osiąść w północno-zachodniej części Efate.
Kolejne legendy traktują o życiu ostatniego wodza noszącego tytuł Roi Maty, skupiając się na trzech wydarzeniach: Pierwszy rodzaj opowieści dotyczy matrylinearnego systemu klanowego zwanego naflak i uczt pokoju natamwate jako sposobów zakończenia Wielkiej Wojny na Efate. Wprowadzony przez Roi Matę system naflak był matrylinearnym system przynależności klanowej, systemem tożsamości, który zakazywał prowadzenia wojny w ramach naflaku. Dzieci należały do tego samego naflaku co ich matka. System wprowadził sieć aliansów bazujących na linii pokrewieństwa, a nie wyłącznie na wąskiej przynależności do jednej osady. Roi Mata nadał każdemu naflakowi własny symbol totemiczny. Wprowadzenie systemu naflaków uznawane było za główną zasługę Roi Maty w procesie zakończenia długoletnich konfliktów wewnętrznych na wyspie – okresu Wielkiej Wojny na Efate. Drugi rodzaj opowieści dotyczy przygód Roi Maty, kiedy jego łódź została zniesiona z kursu, a on sam – nierozpoznany – dostał się do niewoli u wodza Ti Vaitini, skąd uwolnił się przy użyciu mocy natkar, dzięki której sprowadził choroby na swoich oprawców. Trzeci rodzaj opowieści, który ma różne regionalne warianty, traktuje o śmierci Roi Maty.