Znaczenie Gebharda jeszcze bardziej wzrosło, gdy Urban II mianował go w 1089 r. legatem papieskim w Rzeszy. Podczas licznych synodów wspierał politykę papieską, a także interesy swojego brata. Jednak po zawarciu pokoju między cesarzem i południowoniemieckimi możnymi w końcu lat 90. XI w. znalazł się w izolacji. W 1203 r. Gebhard został nawet wyparty z Konstancji przez zwolenników cesarza. W imieniu Paschalisa II poparł syna Henryka IV, Henryka V w jego buncie przeciwko ojcu. Po przejęciu przezeń władzy w 1205 r. Gebhard powrócił do swojej biskupiej siedziby, wkrótce jednak popadł w konflikt z papieżem. Utracił w 1207 r. godność legata, ale pozostał na stanowisku biskupa Konstancji; odtąd zajmował się sprawami diecezji i nie odgrywał poważniejszej roli politycznej.
Bibliografia
Kategoria:Biskupi Konstancji Kategoria:Zähringen Kategoria:Urodzeni w XI wieku Kategoria:Zmarli w 1110