Kazimierz Grączykowski (ur. 27 listopada 1892 we Lwowie, zm. 23 lutego 1920 w Lublinie) – podporucznik żandarmerii Wojska Polskiego.
Życiorys Kazimierz Grączykowski urodził się 27 listopada 1892 roku we Lwowie. Po ukończeniu gimnazjum, przez trzy lata studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie.
Od 16 września 1914 roku pełnił służbę w Legionach Polskich. Początkowo w VI batalionie I Brygady LP, a od 1915 roku, w stopniu sierżanta, na stanowisku zastępcy lekarza VI batalionu 7 pułku piechoty.
15 lutego 1916 roku został awansowany na chorążego sanitarnego. W 1917 roku był na stałe przydzielony do Stacji Zbornej Legionów Polskich w Lublinie, a w październiku tego roku do Stacji Zbornej Polskiego Korpusu Posiłkowego w Lublinie.
11 września 1919 roku został mianowany podporucznikiem piechoty, z zaliczeniem do Rezerwy armii i jednoczesnym powołaniem do służby czynnej na czas wojny aż do demobilizacji, i przydzielony z dniem 1 września 1919 roku do żandarmerii Dowództwa Okręgu Generalnego Lublin. 15 grudnia 1919 roku został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Generalnego „Grodno”.
Zmarł 23 lutego 1920 roku w Lublinie w następstwie choroby. Pochowany na cmentarzu przy ul.