pingwiny białookie, białobrewe i maskowe, petrele śnieżne, warcabniki, petrelce olbrzymie, fulmary południowe, oceanniki żółtopłetwe, mewy południowe, rybitwy antarktyczne i wydrzyki antarktyczne.

Z uwagi na otaczające ją krajobrazy i występującą tu faunę, zwana niekiedy „Kodak Gap” (lub „Kodak alley”) od nazwy firmy Eastman Kodak – jednego z największych koncernów produkujących sprzęt fotograficzny). Z tego powodu stała się ona jednym z głównych celów komercyjnych ekspedycji na Antarktydę. W okresie 2022/2023–2023/2024 cieśninę odwiedziło prawie 75 tys. turystów – najwięcej po Cieśninie Gerlache’a (prawie 90 tys.).

Historia Po raz pierwszy dostrzeżona przez niemiecką ekspedycję antarktyczną (1873–1874) pod dowództwem Eduarda Dallmanna (1830–1896). Po raz pierwszy przez cieśninę przepłynęła i pobieżnie zmapowała Belgijska Wyprawa Antarktyczna pod dowództwem Adriena de Gerlache’a (1866–1934) na statku „Belgica” 12 lutego 1898 roku. Zmapowana ponownie w 1935 roku, następnie sfotografowana z powietrza przez Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) i ponownie naniesiona na mapy w latach 1956–1958.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Cieśniny Oceanu Południowego