Po wojnie, w marcu 1921 rozpoczął pracę na oddziale chirurgicznym Szpitala Św. Łazarza w Krakowie. W 3 lata później został asystentem w Klinice Ginekologiczno-Położniczej Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1934 został ordynatorem oddziału położniczego Szpitala Gabriela Narutowicza w Krakowie. Aktywny naukowo i zawodowo, dokształcał się w wielu europejskich klinikach i ośrodkach naukowych, czego owocem było ponad 60 publikacji z zakresu ginekologii i położnictwa, endokrynologii, serologii, diagnostyki oraz społecznych aspektów medycyny. Wykazał obecność hormonów gonadopodobnych przedniego płata przysadki mózgowej w ślinie, mleku i płynie mózgowo-rdzeniowym ciężarnych kobiet. Jednym z jego najważniejszych dzieł jest podręcznik dla studentów i lekarzy Choroby kobiece (1953)Biografia Bronisława Stępowskiego w internetowym Archiwum ofiar terroru nazistowskiego i komunistycznego w Krakowie 1939-1956..