1 listopada 1926 roku Adolf Hitler mianował Franza Pfeffera von Salomona dowódcą SA w całych Niemczech. Warunkiem objęcia stanowiska było podporządkowanie SS dowództwu SA, na co Hitler przystał, dążąc do wzmocnienia wpływów organizacji w północnych Niemczech. Pfeffer von Salomon uchodził za osobę bezkompromisową, o chłodnym stosunku do Hitlera, którego nie darzył szczególnym uznaniem. W tym okresie intensywnie rozwijano struktury SA, prowadząc nabór głównie wśród bezrobotnych. Liczebność formacji wzrosła z około 2 tysięcy do 60 tysięcy członków do 1930 roku. Część członków SA wiązała swoją przyszłość z możliwością włączenia formacji do regularnej armii, co popierał Ernst Röhm. Wraz ze wzrostem liczebności organizacji pojawiły się napięcia między jej strukturami a kierownictwem partii, wynikające z rosnących aspiracji politycznych SA, w tym dążeń do większego wpływu na listy wyborcze do Reichstagu. Hitler obserwował te konflikty z niepokojem, dostrzegając ryzyko osłabienia kontroli nad ruchem. W przeciwieństwie do SA, SS pozostawała w tym okresie formacją w pełni lojalną wobec jego przywództwa.